هادی ها

پیام داد سگ گله را ، شبی گرگی

که صبحدم بره بفرست ، میهمان دارم

مرا به خشم میاور ، که گرگ بدخشم است

درون تیره و دندان خونفشان دارم

جواب داد ، مرا با تو آشنایی نیست

که رهزنی تو و من نام پاسبان دارم

من از برای خور وخواب ، تن نپروردم

همیشه جان به کف و سر بر آستان دارم

گرفتم آنکه فرستادم آنچه می خواهی

زخود چگونه چنین ننگ را نهان دارم

هراس نیست مرا هیچ گه ز حملة گرگ

هراس کم دلی برّه جوان دارم

شبان ، به جرات و تدبیرم آفرین ها خواند

من این قلادة سیمین ، از آن زمان دارم

رفیق دزد نگردم به حیله و تبلیس

که عمرهاست به کوی وفا مکان دارم

مرا نکشته ، به آغل درون نخواهی شد

دهان من نتوان دوخت ، تا دهان دارم

جفای گرگ ، مرا تازگی نداشت ، هنوز

سه زخم کهنه به پهلو و پشت و ران دارم

دو سال پیش ، به دندان دم تو بر کندم

کنون ز گوش گذشتی ، چنین گمان دارم

دکان کید ، برو جای دیگری بگشای

فروش نیست در آنجا که من دکان دارم